Koffiebranden

Het branden van de koffiebonen heeft al een lange geschiedenis. Het is essentieel voor de smaak en geur waar koffiedrinkers zo aan zijn gehecht. Tijdens het branden ontwikkelen zich stoffen (meer dan 800!) die het smaak- en geurkarakter bepalen. De koffiebrander begint met het opwarmen van de boon. Dat gebeurt geleidelijk zodat de gehele boon in temperatuur stijgt. Een gedeelte van het vocht kan verdampen. De koffieboon knapt nu zodat ook het vocht van binnen uit kan verdwijnen. De temperatuur wordt verder verhoogd zodat de boon droogt. Nu begint het eigenlijke branden of roosteren bij een temperatuur van goed 180 °C. De suikers uit de boon karamelliseren, de kleur van de koffieboon wordt bruin en er ontstaan geur- en smaakstoffen. Koude lucht gecombineerd met koud water moet het proces van branden vrij abrupt stoppen. Het water dat daarbij wordt gebruikt, verdampt meteen door de grote hitte van de bonen.
Het branden van de bonen gebeurt op verschillende manieren: Licht of bleek branden levert lichtbruine, droge bonen op die een delicate smaak en aroma hebben. Vooral milde bonen worden zo gebrand. Deze koffie is vooral geschikt voor het ontbijt. Medium branden geeft een sterkere smaak. Die koffie is lekker op alle momenten van de dag. Vol branden zorgt voor donkerbruine bonen die aan de buitenkant een dun laagje olie hebben. Sterk en een kleine beetje bitter, dat wordt het karakter van de koffie. Liefhebbers drinken die graag zwart, of met een beetje room na de lunch. Hoog gebrande bonen zijn bijna zwart, ze glanzen een beetje van de olie. Sterk en krachtig van smaak, is de koffie die vooral na het eten wordt geserveerd. Italiaans branden wordt ook wel 'espresso roasting' genoemd. Donkere koffie met een uitgesproken, sterke smaak.
Geschiedenis van het branden
Koffiedrinkers hebben heel lang zélf hun bonen gebrand. Ze kochten ruwe of groene koffie en brandden de bonen. In de tijd dat kolen en hout als brandstof werden gebruikt, deden ze dat in een gietijzeren pannetje met deksel. Toen het kolengas werd geïntroduceerd, gebruikten ze een langwerpige trommel (met daaronder een gasbrander) die met een slinger om de as kon worden gedraaid. De ene keer lukte het goed, de andere keer weer minder. Lange tijd hebben winkeliers het daarom over genomen. Zij brandden de koffiebonen in grotere hoeveelheden. Sinds begin vorige eeuw worden de bonen industrieel gebrand. Koffiebranders deden dat vooral op hun gevoel. Als ze de bonen hoorden knappen, was het tijd om de temperatuur te verhogen. Tussentijds keek de brander naar de kleur van de bonen om vast te stellen hoe ver het brandproces was gevorderd. Het bleef een proces dat soms moeilijk te beheersen was. Nu heeft men het branden nauwkeurig in de hand, alles is verregaand geautomatiseerd. Dat zorgt er ook voor dat we zijn verzekerd van constante kwaliteit van de koffie die we kopen.